|
Stradomka
- miejscowość położona w dolinie rzeki Stradomki. Pierwsza
wzmianka pochodzi z 1308 roku, wówczas wieś należała do
parafii Chełmskiej prowadzonej przez Zakon Bożogrobców. Jej
dziedzicami byli bracia Piotr, Jan i Andrzej Stradomscy,
którzy posiadali tam niewielki folwark. |
|
Stradomka (w 1490 r Stradomya), mała, wymieniona przez
Długosza (L. B. I, 37), wioska
w powiecie bocheńskim. Leży u ujścia rzeki Stradomki do
Raby, na prawym brzegu Raby. Osadę otacza od północnego
wschodu i południa wieś Chrostowa-Dąbrowica, od Zachodu zaś
oblewa Raba.. Wzniesiona 211 metrów nad poziom morza. Po raz
pierwszy miejscowość wymienia dokument z 1292 roku jako „Postradome”
(Kiryk, s. 52). Stradomka jest wśród wsi należących do
uposażenia klasztoru tynieckiego. Wieś tę wymienia też akt
erekcji parafii w Sobolowie z roku 1308 (Kod. Małop., II,
209), lecz dokument ten jest podrobiony. Od 1400 lub 1397
nazywa się Stradom. W 1470 dzieliła się na Górną i Dolną (Kiryk,
s. 62). W XIX wieku składała się z 44 chat, 194 mieszkańców
- 174 rzymskich-katolików i 20 izraelitów. Posiadłość
większa (funduszu religijnego) wynosiła 107 roli, 11 łąk, 19
pastwisk i 4 morgi lasu; posiadłość mniejsza miała 73 roli,
10 łąk, 21 pastwisk i 5 mórg lasu. Parafia rzymsko-katolicka
w Sobolowie. Za Długosza posiadali Stradomkę bracia herbu
Prus; miała wtedy 4 łany kmiece, predium szlacheckie z
dworem i 2 zagrody wydzielone z predium. Dziedzicami tymi
byli Andrzej, Piotr i Jan Stradomscy, którzy posiadali
niewielki folwark. Poza tym w Stradomce znajdowały się 4
łany kmiece i karczma z rolą. Od kmieciów pobierano
dziesięcinę snopkową i konopną na rzecz prebendy i kanonii
krakowskiej. Mieszkańcy Stradomki zwozili ją własnymi wozami
do stodoły wyznaczonej przez jednego
z kanonników. Natomiast z majątku pańskiego (folwarku) i z 2
chat zagrodniczych dziesięcinę snopkową pobierał pleban w
Chełmie. Ogólną wartość dziesięciny ze Stradomki Długosz
szacuje na 5 marek (Tworek, 1999, s. 57).W roku 1490
(Pawiński, Małop., 446) należała do parafii w Chełmie. W
1581 roku (ibid.,63) część Stradomki (to jest ½ łanu ziemi
zagroda z rolą, komornicy z bydłem
i komornicy bez bydła) należała do Jana Stradomskiego.
Półłanek kmiecy miał proboszcz z Trzciany. Półłanek kmiecy,
2 zagrody z rolą, zagrodę bez roli i 3 komorników z bydłem
posiadał Mikołaj Stradomski, a 2 zagrody z rolami i
komornicy bez bydła należały do Wyżyckiego (Sulimierski,
1880, T. 11, s. 385).
Pierwsza pisemna wzmianka w źródłach historycznych pochodzi
z 1308 roku (Tworek, 1999, s. 57).
|