Moszczenica

Instytucje

• Świetlica Wiejska

Moszczenica – wieś położona malowniczo nad Rabą, przy szlaku Via Regia Antiqua, u stóp wzgórza Winnica, które od średniowiecza do końca XIX wieku było miejscem uprawy winogron. Istnieje tu szyb wentylacyjny byłej kopalni Siedlec –Moszczenica.

Opis herbu

W polu złotym winne grono zielone z 13 owoców złożone i z ogonkiem na lewo wygiętym.

Uzasadnienie

Uważa się (Tworek. 1999), iż dawniej w Moszczenicy znajdowały się winnice, dostarczające wina mszale do kościoła   w Chełmie. Wskazuje na to nazwa miejscowości oraz kroniki zakonu Bożogrobców z Chełmu. W Moszczenicy jest zbocze, które do dzisiaj nazywa się Winnic

Prezentacja i historia wsi

Pierwsza wzmianka o Moszczenicy – dodajmy: niepewna – pochodzi z końca XII wieku, zaś pierwsza historycznie potwierdzona dopiero z roku 1354 roku w związku z zezwoleniem Kazimierza Wielkiego na lokowanie jej na prawie niemieckim (Kiryk, 1980, s. 52). Moszczenica (Moschczenycza) była własnością klasztoru miechowskiego. Znajdowało się tam w czasach Długosza 6 i pół łanów kmiecych, karczma z rolą i 2 zagrodnicze chaty, do których należały niewielkie skrawki ziemi; z tych płacono tytułem czynszu 9 skotów. Ze wszystkich pól zbierano dziesięcinę szacowaną na 12 marek. Dziesięcina ta, tak snopkowa jak i konopna, była przeznaczona na uposażenie wikarii krakowskiej, zwanej łazowską. W przeciwieństwie do Chełma, zagrodnicy z Moszczenicy nie pracowali przymusowo w tygodniu na polach czy w gospodarstwie plebana chełmskiego, natomiast dawali
2 dni „powaby”, czyli przez 3 dni ścięte i powiązane snopy zboża zwozili do plebańskich stodół.
W Moszczenicy zobowiązani byli kosić siano, suszyć je i zwozić do Chełma. We wsi nie było żadnego folwarku, był natomiast młyn wodny. Z młyna i przynależnej do niego roli pobierano tytułem czynszu 8 skotów, zaś z karczmy moszczenickiej pleban chełmski otrzymywał 5 marek (Tworek, 1999, s. 53).