Gawłów

Instytucje

• Zespół Szkół Gminnych w Gawłowie
• Świetlica Wiejska

Gawłów – znajduje się tu zbudowany w 1809 roku dawny zbór ewangelicki- obecnie katolicki kościół parafialny pw. św. Andrzeja Boboli ( w 1945 roku ludność pochodzenia niemieckiego opuściła Gawłów po blisko półtorawiecznym okresie zgodnego zamieszkiwania z Polakami). Obok skromnej w formie, drewnianej świątyni, o konstrukcji zrębowej, z wieżą, zwiedzić można pozostałości przykościelnego cmentarza ewangelickiego z kilkoma interesującymi nagrobkami rodzin niemieckich. Zabytki te wiążą się z dość intensywną austriacką akcją kolonizacyjną, przeprowadzaną na tych terenach po I rozbiorze Rzeczypospolitej. Kościół, będący skromną budowlą, stanowi ciekawy przykład adaptacji tradycji polskich kościołów drewnianych do potrzeb innego wyznania

Opis herbu

W polu złotym panna w czerwonej sukni z rozpuszczonymi włosami w koronie złotej na niedźwiedziu czarnym kroczącym. (Górzyński, 1992, s. 135) 

Uzasadnienie

W dokumentach parafialnych w Krzyżanowicach znaleziono mało czytelny odcisk dziewiętnastowiecznej pieczęci „Zwierzchności Gminnej Gawłowa”. Postawiono ją na „poświadczeniu przynależności” do społeczności wiejskiej (zaświadczenie zameldowania).
Godło, jeżeli wogóle było, pozostaje niewidoczne. Ponieważ pieczęć Gawłowa jest nieczytelna wykorzystano herb Rawicz, założycieli i pierwszych właścicieli wsi.

Prezentacja i historia wsi

Gawłów Stary, wieś w powiecie bocheńskim, na prawym brzegu Raby, przy gościńcu z Bochni do Ujścia Solnego. W 80-tych latach XIX wieku liczył 315 mieszkańców wyznania rzymsko-katolickiego
i należał do parafii Krzyżanowice. Na północ leży Gawłów Nowy, była kolonia niemiecka, licząca
w XIX wieku 216 mieszkańców, między którymi było 170 wyznania ewangelickiego. Była tu też stacja pocztowa. Obydwa Gawłowy miały 667 mórg roli, 91 mórg łąk, 120 mórg pastwisk i 7 mórg lasu. Parafia ewangelicko-augsburska Gawłowa liczyła 766 dusz i istniała od 1809 roku. Miała kościółek drewniany z 1816 -18 i nowy z roku 1870. (Sulimierski, 1880, T. 1, s. 502)  
Pierwsze osadnictwo datuje się tu na XI i XIII wiek. Wieś Gawłów została lokowana 1365, kiedy to król Kazimierz Wielki osobiście wyznaczył jej granice, w skutek sporu ówczesnego właściciela wsi Leonarda z zarządcą dóbr niepołomickich (Piątkowska, Z. B., 1998). Po wspomnianym Leonardzie właścicielami wioski byli jego syn Leonard i Dominik (prawdopodobnie zięć). Należeli do rodu Rawitów.
Między rokiem 1419 a 1433 Gawłów stał się własnością królewską. W II połowie XV wieku Gawłowem władali Szreniawici. Wzmianka o młynie pochodzi z 1395. W wiosce była karczma.
Gawłów był również głównym dostawcą ryb słodkowodnych do Bochni. Posiadał „rybniki” w pobliżu Grobki, po których została nazwa przysiółka Zastawie. Po 1785 skolonizowana przez Niemców, którzy utworzyli Gawłów Nowy (Piątkowska, Z. B., 1998).

Kościół 

Kościół wybudowany dla kolonistów niemieckich najprawdopodobniej w 1870 roku. Budynek jest drewniany kryty dachówką wiedeńską. Do 1945 roku był własnością parafii ewangelickiej. Zimą 1945 roku, gdy zbliżał się front do Gawłowa Niemcy wyjechali a kościół i plebania za zgodą władz został oddany do użytku wiernych Kościoła rzymsko-katolickiego. Poświęcenie odbyło się dnia
14 października 1945 roku. Kontrakt o ustanowieniu parafii podpisano 7 grudnia 1945 roku.  Patronem kościoła w Gawłowie jest Św. Andrzej Bobola. Ołtarz wykonano według projektu prof. Stanisława Fishera, który wzorował się na ołtarzu Fary bocheńskiej.